Wspierając lokalne inicjatywy, tworzymy przyszłość.

STREETWORKING

Projekt „ Streetworking we Włocławku” skierowany do dzieci i młodzieży zagrożonej marginalizacją i wykluczeniem społecznym.

Program streetworkerski to kontynuacja rocznych działań rozpoczętych przez Fundację „ANWIL dla Włocławka” w sierpniu 2016 r., realizowanych na terenie Włocławka i skierowanych do 24 dzieci i młodzieży szczególnie zagrożonej marginalizacją i wykluczeniem społecznym.

Przeszkoleni we wrześniu 2016 r. pedagodzy – specjaliści pracy ulicznej swoje działania prowadzą w trzech rejonach Włocławka: Aurelia Szczerbicka - ulice Barska i Płocka, Justyna Baliczak - Śródmieście i Michał Maj - osiedle Leopoldowo.

We wrześniu i październiku 2016 r. osoby te, jako wolontariusze prowadziły lokalną diagnozę społeczną oraz wyszukiwały dzieci i rekrutowały je do programu.

W listopadzie 2016 r. wyselekcjonowano 3 grupy dzieci (po 8 osób), spędzających większość czasu w przestrzeni miejskiej, pochodzących z rodzin niewydolnych, wieloproblemowych, zagrożonych wykluczeniem społecznym, w wieku 8 – 15 lat, niekorzystających z lokalnych form wsparcia i opieki (kluby, świetlice). Kolejnym etapem było nawiązanie przez pedagogów kontaktu z rodzicami dzieci i uzyskanie ich zgód na udział w programie. Kolejne miesiące to zajęcia prowadzone w przestrzeni miasta, która jest dzieciom znana i jest ich naturalnym środowiskiem. Podstawowym zadaniem było zapewnienie dzieciom niestacjonarnych zajęć poznawczych i reintegracyjnych, ukierunkowanych na ponowne włączenie dzieci w istniejący system wsparcia instytucjonalnego.

Głównym założeniem jest bezpośrednia praca z dziećmi w „ich środowisku życia”, by poprzez zajęcia animacyjne, profilaktyczne, wychowawcze i edukacyjne pobudzić i zachęcić je do konstruktywnego działania oraz alternatywnego do „bycia na ulicy” spędzania czasu wolnego.

Dzieci uczestniczyły w projektach realizowanych z grantów Fundacji, m.in. w projekcie edukacyjnym pt. Kuchenne doświadczenia uczyły się gotować obserwując przy tym zjawiska chemiczne i fizyczne zachodzące w kuchni. Zajęcia te cieszyły się ogromnym zainteresowaniem.

Wielką przygodą była wycieczka edukacyjna do Warszawy. Dzieci mogły  “esperymentować” w Centrum Nauki Kopernik -  wszystko było można dotykać, obserwować jak działa i na dodatek dowiedzieć się, dlaczego tak się dzieje. Dzieciaki obejrzały wystawy: „Korzenie cywilizacji”, „Płyń lub giń”, „Nowy świat w ruchu” oraz „Człowiek i środowisko”, zagrały na laserowej harfie, dowiedziały się, dlaczego statki znikają w Trójkącie Bermudzkim, czy uciekać z tonącego statku oraz poznały wiele ciekawych zjawisk. Wyprawa w świat nauki była bardzo intrygująca.

Dzięki pokazowi filmu „Astronauta” w Planetarium wszyscy mogli poczuć się jak astronauta, który startuje w kosmos lub znajduje się w pobliżu Międzynarodowej Stacji Kosmicznej. Potem było zwiedzanie  z przewodnikiem Warszawy. Biblioteka Uniwersytecka, wjazd pierwszymi schodami ruchomymi przy trasie W-Z, następnie Plac Zamkowy, Rynek Starego Miasta, Bazylika Archikatedralna pw. Męczeństwa św. Jana Chrzciciela, Barbakan – to wszystko spotkało się z dużym zainteresowaniem. Ostatnim punktem programu było zwiedzanie  PGE Narodowego. Szatnie, koszulki  piłkarzy, miejsca gdzie bywają gwiazdy, ogrom stadionu, sala konferencyjna, gdzie dzieci mogły usiąść na miejscu swoich idoli zrobiły wrażenie na fanach piłki nożnej, których  wśród naszych podopiecznych jest większość.

Najbardziej znaczącym osiągnięciem projektu - niezwykle ważnym i przynoszącym pozytywne efekty, oczywiście poza działaniami profilaktycznymi i uspołeczniającymi - jest zaszczepiania pasji w dzieciach. Skupienie uwagi i zainteresowań podopiecznych na tym, co kreatywne i na tym, co rozwojowe. To jednocześnie odbiera im chęci i potrzeby podejmowania działań destrukcyjnych w odniesieniu do ich zdrowia, bezpieczeństwa oraz przyszłości.
Do zadań pedagogów należy również prowadzenie interwencji socjalnych na rzecz tych podopiecznych i ich rodzin tzn.: utrzymywanie stałego kontaktu z rodzinami, kontaktowanie ich z instytucjami z lokalnego systemu wsparcia lub specjalistami różnych dziedzin (terapeuci, psycholodzy, kuratorzy itp.).

Każdy z pedagogów bierze udział w radach - konsultacjach merytorycznych zespołu pedagogów, w wymiarze dwóch godzin raz na 2 tygodnie.

W kolejnym roku, niezwykle ważnym elementem projektu będzie wdrożenie podopiecznych do pracy metodą projektów dziecięcych. Metoda ta polega na samodzielnym inicjowaniu przez dzieci, planowaniu, wykonywaniu i ocenie realizacji działań o charakterze społecznym, kulturalnym, edukacyjnym, artystycznym, rekreacyjnym, wypoczynkowym lub sportowym. Pozwala dzieciom na podejmowania odpowiedzialności za cały cykl przedsięwzięcia, w szczególności na samodzielne rozwijanie zainteresowań, kierowanie własnym uczeniem się, podczas gdy pedagog pełni funkcję wspomagającą, kierującą i organizującą. Podstawą realizacji projektów dziecięcych jest diagnoza potrzeb społeczności, której dzieci są częścią. Założeniem jest, że realizacja przedsięwzięcia musi być poprzedzona konsultacjami ze środowiskiem, instytucjami, mającymi związek z realizowana inicjatywą oraz, że przedsięwzięcie będzie angażowało (w miarę możliwości) najbliższe otoczenie.